
Mineral ayrıştırma amacıyla siyanür kullanılırken, aşağıdaki özel hususlara dikkat edilmelidir:
(1) Farklı sülfür mineralleri üzerindeki farklı inhibe edici etkilerine göre, siyanür üç kategoriye ayrılabilir: Birinci kategori, kurşun, bizmut, kalay, antimon ve arsenik sülfür mineralleri üzerinde neredeyse hiç inhibe edici etkiye sahip değildir; ikinci kategori, cıva, kadmiyum, gümüş ve bakır sülfür mineralleri üzerinde inhibe edici etkiye sahiptir, ancak bu etki çok güçlü değildir ve bu mineralleri inhibe etmek için siyanür kullanıldığında büyük miktarda siyanür gereklidir; üçüncü kategori ise çinko, nikel, altın ve demir sülfür mineralleri üzerinde güçlü bir inhibe edici etkiye sahiptir ve inhibisyon için az miktarda siyanür yeterlidir. Bu nedenle, birinci ve üçüncü kategorileri ayırırken, ayırma işlemi için az miktarda siyanür gereklidir ve bu da en iyi sonucu verir. Örneğin, kurşun ve çinkoyu ayırırken sfaleriti inhibe etmek için siyanür kullanılır. Siyanür, birinci ve ikinci kategorileri ayırırken de kullanılabilir, ancak daha fazla miktarda gereklidir. Örneğin, bakır-kurşun karışık konsantrelerini ayırırken bakır minerallerini inhibe etmek için siyanür kullanılır. İkinci ve üçüncü kategori mineralleri ayrıştırılırken siyanür kullanılması durumunda, kullanılan siyanür miktarı sıkı bir şekilde kontrol edilmelidir. Miktar çok fazla olursa, örneğin bakır ve çinkonun ayrıştırılmasında olduğu gibi, her iki mineral de inhibe edilir. Siyanür, bakır minerallerini inhibe etmek için kullanılır.
(2) Üretim uygulamaları, siyanürün belirli bir mineral üzerindeki engelleyici etkisinin, mineralin bileşimi, kristal yapısı ve oluşumuyla ilişkili olduğunu göstermektedir. Örneğin, yüksek ve orta sıcaklıklı hidrotermal yataklardaki pirit, kükürt-demir oranı 2'ye yakın olduğunda siyanür tarafından kolayca inhibe edilir. Düşük sıcaklıklı hidrotermal yataklardaki pirit ise, kükürt-demir oranı 2'den saptığında siyanür tarafından kolayca inhibe edilmez ve hatta bazen siyanürün bir aktive edici etkisi bile görülür.
(3) Potasyum ferrosiyanür (pürin) ve potasyum ferrosiyanür (sarı pürin), ikincil bakır sülfür minerallerinin inhibitörleridir. Bu maddeler, bakır-molibden karışık konsantrelerinin ayrıştırılmasında bakırı inhibe etmek ve molibdeni yüzdürmek amacıyla kullanılabilir. Bakır-çinko ayrıştırması sırasında, sfalerit ikincil bakır minerallerinden üretilen bakır iyonları tarafından aktive edildiğinde ve potasyum siyanür (sodyum) bu aktiviteyi inhibe etmede etkisiz kaldığında, bakırı bastırmak ve çinkoyu yüzdürmek için pH değeri 6–8 olan bir çamurda potasyum ferrosiyanür kullanılabilir. Engelleyici etkisi, ferrosiyanür (veya ferrosiyanür) tarafından ikincil bakır cevherinin yüzeyinde bakır ferrosiyanür (veya bakır ferrosiyanür) kompleks kolloidlerinin oluşmasıyla sağlanır; bu, bakır mineralinin yüzeyini hidrofilik hale getirir ve böylece aktivitesini engeller.