Kireç, sülfürlü cevherlerin flotasyonunda yaygın olarak kullanılan bir modifiye edicidir. Kireç, cevher hamurunu alkali hale getirebilir, demir sülfür cevherinin flotasyonunu engelleyebilir ve çamur üzerinde pıhtılaştırıcı bir etkiye sahiptir. Yaygın olarak bulunabilen ve ucuz olması nedeniyle, sülfürlü cevher flotasyonunda başlıca reaktiflerden biridir.

Sülfürlü cevherlerin toplanmasında ksantat kullanılırken genellikle alkali bir hamur gerekir ve hamurun pH değerini ayarlamak için genellikle kireç kullanılır.

Kireç, demir sülfür cevherleri (pirit, pirhotit, markazit) için bir inhibitördür. Pirit ve arsenik sülfür, genellikle bakır sülfür, kurşun sülfür ve çinko sülfür cevherleriyle birlikte bulunur. Bakır, kurşun ve çinko minerallerinin daha iyi yüzdürülmesi için, demir sülfür minerallerini inhibe etmek amacıyla kireç eklenir. Engellenen demir sülfür minerallerinin içeriği nispeten düşük olduğunda, kireç kullanılarak hamurun pH'ı 9'un üzerine ayarlanabilir. Demir sülfür içeriği nispeten yüksekse, kireç kullanılarak hamurun pH'ı 11'in üzerine ayarlanmalıdır.

Kirecin, özellikle yüzeyi hafifçe oksitlenmiş galena üzerinde belirli bir engelleyici etkiye sahip olduğu unutulmamalıdır. Bu nedenle, polimetalik sülfür cevherlerinden galenayı yüzdürme işlemi sırasında, pH değerini ayarlamak için kireç yerine genellikle sodyum karbonat kullanılır. Pirit içeriğini önlemek için kireç kullanılması gerekiyorsa, galena üzerindeki etkisini en aza indirmek amacıyla kullanılan kireç miktarı dikkatle kontrol edilmelidir.

Kireç de bir pıhtılaştırıcıdır; bu, cevher çamurunun topaklanmasına neden olabilir ve bir dereceye kadar cevher çamurunun cevher parçacıklarının birbirine yapışması üzerindeki zararlı etkisini ortadan kaldırabilir. Kireç miktarı uygun olduğunda, köpükte belirli bir viskoziteyi ve uygun bir stabiliteyi koruyabilir. Ancak miktar çok fazla olursa, köpük içinde ince parçacıkların topaklanmasına neden olur; bu da köpüğün yapışmasına ve genişlemesine, hatta çamurdan akmasına yol açarak işletmede kaosa ve ayırma göstergelerinde düşüşe neden olur. Bu nedenle, kullanılan miktar dikkatle kontrol edilmelidir.

Üretim sürecinde kireç genellikle kireç çamuru şeklinde eklenir; ancak toz halinde de eklenebilir. Kireç miktarı genellikle çamurun pH değerinin ayarlanmasıyla kontrol edilir. Bununla birlikte, büyük miktarda kireç kullanıldığında, kullanılan miktarı yansıtmak için çamurdaki serbest CaO içeriğinin ölçülmesi gerekir.